Ozark Henry volgens de regels van het orkest

(© Johan Jacobs)

De voorbije jaargang vierde het Nationaal Orkest van België (NOB) zijn 75-jarige bestaan. Piet Goddaer alias Ozark Henry outte zich op de affiche om het feestjaar aan te kondigen al als fan en mag het nu ook mee afsluiten. “Ze zochten iemand die een link had met klassieke muziek, een publiek aanspreekt dat er niet zo vertrouwd mee is, en in beide landsdelen bekendheid geniet,” zegt de zanger-liedjesschrijver, die de liefde voor klassiek van kindsbeen af ingelepeld kreeg. Vader Norbert Goddaer componeerde, gaf les aan het Gentse conservatorium en was ooit arrangeur en gastdirigent van het toenmalige BRTN-koor. “Hij gaf me altijd duiding als ik naar muziek luisterde, legde uit hoe iets in elkaar stak en hoe je een stuk kon interpreteren. Ik heb dat altijd een voorrecht gevonden, want zo leer je iets spelenderwijs, en dat is nog steeds de beste manier om het onder de knie te krijgen.”

Had je ooit gedacht dat je popcomposities tussen Tsjaikovski en Ravel zouden belanden? Dat zijn de klassieke grootheden waarvan het NOB stukken speelt voor en na je performance.
Piet Goddaer: Nee, toch niet op zo’n manier. Ik heb het NOB vaak aan het werk gezien, en telkens viel me op hoe schoon zo’n orkest als instrument is, hoe rijk van klank. Het is muziek in zijn puurste vorm. In contrast met popmuziek is zo’n orkest toch veeleer iets wat je live moet beleven. Geen enkele opname kan daartegenop. Bij pop is het weleens andersom. Ik kan deze ervaring met niets anders vergelijken. Het was de bedoeling het orkest volledig zichzelf te laten zijn, en zelf te spelen volgens de regels van het orkest. Ik vind dat ook veel natuurlijker dan al die cross-overvormen van klassiek en pop. Meestal gaan die niet verder dan een soort van orkestreren van een popversie.
Jullie brengen in totaal vier Ozark Henry-nummers: één nieuwe song en drie oudere nummers, ‘Sun dance’, ‘This is all I have’ en ‘Vespertine’. Was het een moeilijke keuze?
Goddaer: Ja, ik heb ondertussen toch al een 200-tal songs uitgebracht. De selectie hebben we samen gemaakt. Maar de vier nummers zijn stuk voor stuk prachtig gearrangeerd door de vaste arrangeur van het NOB. Die man heeft zoveel metier. De verhalen die ik vertel lijken door het orkest nog beter uit de verf te komen. Blijkbaar raak ik die bij mijn eigen versies dan toch soms wat kwijt. Dat is iets om over na te denken. Het orkest draagt het verhaal als het ware, en op een of andere manier sluit mijn stem goed aan bij die pure klanken.



Jullie hebben dus al enkele repetities achter de rug. Wat was je gevoel daarbij?
Goddaer: Dat ik enorm bevoorrecht was. Ik voelde me op een of andere manier beloond voor al de muziek die ik al geschreven heb, veel meer dan bij een gouden plaat of een award. Ik voelde ook dat zo’n orkest in staat was mijn composities nog een meerwaarde te geven.
Is dit een voorbode van meer? Er zijn wel meer popmuzikanten – Paul McCartney, Joe Jackson, Elvis Costello, om er enkele te noemen – die zich aan klassieke muziek waagden.
Goddaer: Absoluut. Ik heb heel veel zin om hier een vervolg aan te breien. Maar ik moet er dan wel mijn tijd voor kunnen nemen. Het moment moet goed zijn.

Ozark Henry & NOB 12/7, 20.00, €7,50, Paleis voor Schone Kunsten/Palais des Beaux-Arts, rue Ravensteinstraat 23, Brussel/Bruxelles, 02-507.82.00, info@bozar.be, www.bozar.be